MONOGRAFIA SZKOŁY PODSTAWOWEJ

W BUDZIWOJOWIE

LATA 1959-2005

 

Budziwojów to wieś leżąca w gminie Chojnów, powiecie legnickim, województwie dolnośląskim.

Gmina Chojnów położona jest w południowo-zachodniej części Niziny Śląsko-Łóżyckiej w dolinie rzeki Czarnej Wody oraz na terenie dolnego biegu rzeki Skory. Gmina Chojnów zajmuje powierzchnię 231 km kwadratowych i jest jedną z największych gmin w regionie.

 

Budziwojów usytuowany jest na południowych krańcach gminy Chojnów w bezpośrednim sąsiedztwie ważnej arterii komunikacyjnej, autostrady A4 oraz granicy administracyjnej gminy Zagrodno. Wieś liczy 378 mieszkańców.

Początków osadnictwa na tych ziemiach można doszukiwać się już w zamierzchłym średniowieczu, natomiast udokumentowanych świadectw zamieszkiwania przez ludność ziem dzisiejszego Budziwojowa, należy szukać w źródłach historycznych pochodzących z lat 1245-1365, a związanych z najazdem Mongołów i bitwą pod Legnicą.

Inne źródła podają datę 1666 jako rok powstania miejscowości. Zatem dokładna data założenia wsi nie jest w 100% pewna.

Niezbitym faktem jest to, iż w 1675 r. zmarł ostatni z Piastów śląskich, książę legnicko-brzeski, Jerzy Wilhelm. Ziemia księstwa dostała się na mocy prawa dziedziczenia, pochodzącego jeszcze z XVI wieku, w ręce Habsburgów, cesarzy i królów czeskich.

W XVIII wieku i na początku wieku XIX wieś przeżywała rozkwit. W 1746 roku właścicielem majątku i wsi Budziwojów (Baudmanndorf) został Heinrich von Festenberg Packisch. We wsi istniała karczma, kowal i młyn wodny. Populacja ludności liczyła ok. 170 osób. W 1757 roku powstała wiejska szkółka. Natomiast jesienią 1819 roku na potrzeby szkoły oddano nowy budynek.

W 1825 roku wieś liczyła już 225 mieszkańców, a na miejscu funkcjonowała szkoła z jednym nauczycielem.

Uruchomienie w 1906 r. kolei ze Złotoryi do Rokitek wpłynęło pozytywnie na rozwój wsi. Po I wojnie światowej, w świetle danych z 1933 r. liczba ludności wsi wynosiła 388 osób.

Według nieudokumentowanych źródeł do wybuchu II wojny światowej w Budziwojowie istniała szkoła. Budynek szkoły znajdował się nieopodal dzisiejszego przystanku PKS, w centrum wsi. Jednakże pod koniec wojny, prawdopodobnie wojska radzieckie, spaliły budynek szkoły.

Po zakończeniu wojny, jeszcze w 1945 roku na mocy reformy oświaty powołano do życia Inspektorat Szkolny w Złotoryi. Funkcję pierwszego inspektora szkolnego na ziemiach odzyskanych, w powiecie złotoryjskim pełnił pan Jan Stępień.

Już 1 września 1946 roku powstała, jako jedna z pierwszych szkół w powiecie, Szkoła Powszechna w Wojciechowie, licząca 282 uczniów i prawdopodobnie tam dowożone były dzieci z terenu Budziwojowa.

Pierwszego września 1959 roku w Budziwojowie powstała czteroklasowa Powszechna Szkoła Podstawowa. Dyrektorem szkoły został pan Jan Kuncewicz.

Budynek szkoły mieścił się na miejscu dziś istniejącego kościoła. Był to piętrowy dom, w znacznej mierze nie przystosowany do wymogów i warunków szkoły.

Wejście do budynku prowadziło bezpośrednio z podwórka. Na parterze mieściły się dwie sale lekcyjne oraz dwa pomieszczenia socjalne: pokój na pomoce naukowe-magazynek i pokój nauczycielski. W korytarzu znajdowały się szatnie. Pierwsze piętro przeznaczone było na mieszkanie dla nauczycieli. Mieszkała tam rodzina dyrektora szkoły. Klasy lekcyjne były ogrzewane piecami kaflowymi, rozpalanymi w zimie przed rozpoczęciem zajęć przez żonę dyrektora szkoły, która pełniła funkcję woźnej. Toalety znajdowały się poza budynkiem szkoły w odległości około 15 metrów. Obok budynku szkoły było trawiaste boisko.

Nauka odbywała się, jak już wspomniano, w dwóch izbach lekcyjnych. Klasy były łączone: dzieci młodsze: kl. 1-2 oraz dzieci starsze kl. 3-4. Nauka odbywała się na dwie zmiany. Pierwsza zmiana od godziny ósmej, druga zmiana od godziny dwunastej. Nauczano takich przedmiotów jak: język polski, matematyka, śpiew, historia, przyroda, zajęcia praktyczne. Do 1960 roku w szkole uczył jeden nauczyciel, będący jednocześnie dyrektorem szkoły.

We wrześniu 1960 roku pracę w szkole rozpoczęła pani Natalia Rudziak. Uczyła języka polskiego, historii, w-f oraz przedmiotów artystycznych. Nauka w dalszym ciągu odbywała się w systemie zmianowym. Wymiar pracy nauczyciela oscylowała w kolejnych latach w granicach od 36 do 42 godzin. Zajęcia lekcyjne odbywały się również w soboty. Oprócz zajęć lekcyjnych w szkole istniały zajęcia wyrównawcze, wprowadzone z powodu różnic kulturowych i dydaktycznych występujących wśród uczniów. Przykładem mogłoby tu być użycie przez znaczną część uczniów gwary językowej.

Uczniów obowiązywał „strój służbowy”; granatowy lub czarny fartuszek i biały kołnierzyk. Ciekawostką było to, że taki sam strój obowiązywał nauczyciela.

Oprócz zadań dydaktycznych, szkoła pełniła funkcje kulturalne. Odbywały się w niej imprezy okolicznościowe, uroczystości szkolne, przedstawienia kółka teatralnego itp.

Bardzo dobrze układała się współpraca z GHZ Gołocin, którego w latach 60-tych, dyrektorem p. Schmidt.

W kronikach szkolnych pochodzących z końca lat sześćdziesiątych znalazła się notatka: „Komitetem opiekuńczym jest tutaj PGR. Udziela on znacznej pomocy. 1968 r. przyczynił się do przeprowadzenia elewacji budynku szkolnego; wymalowania dwóch izb lekcyjnych, kancelarii i klatki schodowej; 1969 r. przestawiono piec kaflowy i pomalowano ławki szkolne.”

Dzięki uprzejmości późniejszego dyrektora GHZ-tu, pana Higina Chądzyńskiego, szkoła mogła organizować w sali pałacyku, dla dzieci oraz dla wszystkich mieszkańców wsi, zabawy karnawałowe, imprezy okolicznościowe, itp. Ponadto efektem współpracy szkoły i GHZ - tu było dokarmianie dzieci (gorące mleko, bułka), wycieczki min. do Karpacza, Szklarskiej Poręby, ZOO we Wrocławiu, zimowa sanna, wycieczki krajoznawcze po terenie samej miejscowości i okolicach.

W szkole miały miejsce także różnego rodzaju kursy i konferencje dla nauczycieli. Odbywały się lekcje pokazowe, na które zapraszani byli nauczyciele ze szkół z pobliskich wsi; Pawlikowic, Brochocina, Strupic itd.

Druga połowa lat 60-ych to czas, kiedy w szkole organizowano 2-letni kurs „Przysposobienie rolniczego”. Były to kursy wieczorowe. Ukończenie szkoły podstawowej i kursu przysposobienia rolniczego pozwalało osiągnąć uprawnienia rolnicze.

W 1962 roku do pracy w szkole przyszła pani Górnicka, zastępując będącą na urlopie macierzyńskim panią Natalię Rudziak.

W czerwcu 1971 roku w zginął tragicznie dyrektor szkoły pan Jan Kuncewicz. Funkcję dyrektora szkoły przejęła pani Natalia Rudziak.

W 1971/1972 prace w szkole, na okres 1 roku, podjęła nauczycielka ze wsi Nowy Kościół k/Złotoryi, pani Maria Pieronek.

We wrześniu 1972 do pracy w szkole przyszła pani Mieczysława Gawron.

W maju 1977 roku pani Natalia Rudziak z powodów zdrowotnych zrezygnowała z pracy w szkole, przeszła na rentę. Pani Mieczysława Gawron samodzielnie zakończyła rok szkolny 1976/1977.

Od 15 X 1977 pracę w szkole, zaraz po ukończeniu nauki w Liceum Ogólnokształcącym, rozpoczęła pani Alina Łuszpaj - Szura. Była to praca na samodzielnym stanowisku w wymiarze ok. 36 godzin tygodniowo. Nauka w dalszym ciągu była w systemie zmianowym. Liczba dzieci w szkole wahała się w granicach 40 uczniów. Średnio w klasach było od 8 do 12 dzieci. Jako, że nie było możliwości zakwaterowania, nauczycielka codziennie dojeżdżała do pracy z oddalonego o 6 km Chojnowa.

Pani Alina Łuszpaj - Szura zakończyła pracę w czerwcu 1978 roku.

Od września roku 1978 do czerwca roku 1982 szkoła pozostała zamknięta.

We wrześniu 1982 roku szkołę ponownie otworzono. Stopień organizacyjny szkoły obejmował klasy 0-3. Szkoła była jednostką samodzielną, mimo to podlegającą administracyjnie pod zbiorczą szkołę gminną w Chojnowie. Dyrektorem szkoły w Budziwojowie został pan Tadeusz Przyboś. Oprócz dyrektora w szkole zatrudnione zostały jeszcze dwie nauczycielki, pani Czesława Bielawska - Wojtala i pani Krystyna Hucał.

Praca w szkole odbywała się 6 dni w tygodniu, w wymiarze 36 godzin. Klasy 0-1 uczyła w systemie zmianowym pani Czesława Wojtala, klasę 2; pani Krystyna Hucał a klasę 3; pan Tadeusz Przyboś.

We wrześniu 1983 r. do pracy w szkole przyszła pani Władysława Śliwińska i podjęła nauczanie w klasie 0.

W lutym 1984 roku w zastępstwie pani Hucał (urlop macierzyński), prace w szkole rozpoczęła pani Czesława Kulbat.

W czerwcu 1985 roku dyrektor szkoły, pan Tadeusz Przyboś, przeszedł na emeryturę. Od września 1985 roku funkcję dyrektora szkoły objęła pani Czesława Kulbat. Także we wrześniu tego roku, rozpoczęli pracę w szkole państwo Elżbieta i Artur Wirowie. Pani Elżbieta Wira zastąpiła, będącą na urlopie macierzyńskim, panią Czesławę Wojtalę.

We wrześniu 1986 roku podniesiono stopień organizacyjny szkoły. Szkoła stała się jednostką czteroklasową: od kl.I do kl. 4 z oddziałem przedszkolnym.

Od września 1986 w szkole rozpoczęła pracę pani Wiesława Miłuch, która zastąpiła, będącą na urlopie macierzyńskim, panią Elżbietą Wirę.

Szkoła stała się we wsi prężnie działającym ośrodkiem kulturalnym. Pod koniec 1985 roku w szkole rozpoczęła działalność drużyna zuchowa „Pacynki”, prowadzona przez wieloletniego instruktora ZHP we Wrocławiu, phm Artura Wirę.

Zuchy, jak na nich przystało, z werwą zaangażowały się w życie szkoły. Organizowane były zabawy andrzejkowe, karnawałowe, Dzień Babci, Dzień Kobiet, Pierwszy Dzień Wiosny, Festiwal Piosenki i wiele innych. Pierwszy rok działalności drużyny to także wycieczki min. do Opery we Wrocławiu, zakładu papierniczego „Dolpakart” w Chojnowie. Drużyna wywiązywała się także z obowiązków zuchowych, organizując wielobój sprawnościowy dla wszystkich drużyn zuchowych w gminie oraz zbierając pieniądze dla „Głodujących w Afryce”.

Rok 1986 możnaby nazwać rokiem zmian. Dyrektorka szkoły, pani Czesława Kulbat, podjęła działania w celu wydzierżawienia i zagospodarowania na potrzeby placówki, części budynku socjalnego GHZtu, w którym mieściła się wówczas stołówka pracownicza. Starania te zostały uwieńczone sukcesem.

Wydzierżawione pomieszczenia wymagały remontu i przystosowania ich na potrzeby szkoły. Dzięki pomocy nauczycieli, rodziców i pracowników GHZtu, we wrześniu 1986 r. zajęcia w szkole odbywały się już w nowym budynku.

Lata 1987 1988 to dalszy bujny rozkwit życia kulturalnego szkoły, a przede wszystkim drużyny zuchowej „Pacynki”. Zuchy brały udział w konkursach i akcjach harcerskich, w wielu z nich zajmując bardzo wysokie miejsca. Przykładem może być zajęcie II miejsca w „Harcerskiej Akcji Zimowej 1987”, udział w „Hufcowym Festiwalu Śpiewających Drużyn Zuchowych”, aż po zajęcie I miejsca w Hufcowym Festiwalu Śpiewających Drużyn Zuchowych” oraz I miejsca w „Hufcowym Przeglądzie Teatrzyków Zuchowych” w 1988 roku.

Dzięki staraniom pana Artura Wiry, uczniowie szkoły mogli uczestniczyć w wielu imprezach i wycieczkach. Najciekawsze z nich to wycieczka do Szklarskiej Poręby, Wrocławia, lokomotywowni w Miłkowicach oraz Krakowa. Ważnym elementem życia szkoły były także wyjazdy do teatrów i kin. Przedstawienia teatralne, interesujące filmy pozytywnie wpływały na rozwój uczniów, otwierając im możliwość „zwiedzenia” świata sztuki i kultury.

W latach 90-tych XX kontynuowana była tradycja cyklicznych imprez i uroczystości szkolnych takich jak: „Pasowanie na Ucznia”, „Święto Pieczonego Ziemniaka”, „Dzień Dziecka”, szkolne wigilie, kuligi, zabawy karnawałowe itd. Pojawiały się także nowe elementy kulturalne w życiu szkoły jak np. „Święto Latawca”, „Sprzątanie Świata”, „Żaki Trzeciaki”, konkurs recytatorski „Zimowa Pora”, konkurs „Jestem rowerzystą”, warsztaty plastyczne i terapeutyczne, olimpiady sportowe czy „Zielona Szkoła”.

Od 9.V do 23.V 1992 r. uczniowie klasy III i IV Szkoły Podstawowej w Budziwojowie przebywali w Gdyni w ramach „Zielonej Szkoły”. Do wyjazdu doszło dzięki zaangażowaniu pana Artura Wiry oraz życzliwości wójta gminy Chojnów Włodzimierza Boruckiego, kierownika GHZ Gołocin Zbigniewa Aleksandra, Rady Sołeckiej z Budziwojowa i pani Lidii Walasek z Ośrodka Pomocy Społecznej w Chojnowie. Opiekunami i nauczycielami „Zielonej Szkoły” byli pani Wiesława Miłuch i pan Artur Wira. Wypoczynek połączony z nauką był dla dzieci doświadczeniem, które zapamiętały na całe życie.

Oprócz wyjazdu na „Zieloną Szkołę”, w dalszym ciągu kultywowana była tradycja wycieczek i wyjazdów turystyczno-krajoznawczych. Dzięki temu uczniowie szkoły mieli szansę odwiedzenia wielu ciekawych miejsc na terenie całej Polski.

We wrześniu 1992 r. Szkoła Podstawowa w Budziwojowie w ramach reorganizacji szkół została filią Szkoły Podstawowej w Goliszowie. Funkcję kierownika szkoły pełniła pani Czesława Kulbat, a funkcję dyrektora Szkoły Podstawowej w Goliszowie objęła pani Krystyna Jasińska.

W 1993 roku, na mocy porozumienia państwa z kościołem katolickim, rozpoczęto w szkole nauczanie religii. Od marca 1995 do 2002 roku w Szkole Podstawowej w Budziwojowie istniała kaplica, w której odbywały się msze i nabożeństwa dla mieszkańców wsi.

W 1994 roku szkoła mogła już wykorzystać i zagospodarowywać całość byłego budynku socjalnego GHZ-tu. Jednak dopiero 26 lutego 1999 roku uchwałą nr.9/37/99 Rady Gminy w Chojnowie, budynek został przekazany szkole.

Skutkiem reformy i reorganizacji oświaty, pod koniec lat 90-ych zamkniętych zostało wiele małych, wiejskich szkół.

Determinacja kierownik szkoły pani Czesławy Kulbat, nauczycieli, rodziców oraz księdza Tadeusz Jurka sprawiła, że szkoła nie została zlikwidowana.

W roku szkolnym 1998/1999 rozpoczęto w szkole nauczanie języka angielskiego.

Od września 1999 roku szkoła stała się jednostką samodzielną o stopniu organizacyjnym 0-6. Szkoła liczyła 6 klas, od kl.0 do kl.5, ponieważ mimo podwyższenia stopnia organizacji szkoły, nie było w niej jeszcze klasy 6.

Do obwodu szkoły przypisano wsie: Budziwojów, Dobroszów, Dzwonów, Gołaczów, Gołocin, Michów, Pawlikowice i Strupice.

W czerwcu 1999 roku z funkcji dyrektora szkoły zrezygnowała

pani Czesława Kulbat. W wyniku konkursu, stanowisko dyrektora szkoły powierzono panu Arturowi Wirze.

We wrześniu 1999 r. powiększyło się grono pedagogiczne. Pracę w szkole podjęły; nauczycielka języka polskiego pani Cecylia Filipowicz i nauczycielka matematyki pani Zdzisława Hryniewicz. Pani Hryniewicz w szkole pracowała do 31.08.2000r.

We wrześniu 2000 roku pracę w szkole rozpoczął nauczyciel matematyki pan Adam Bielecki. Po wielu latach powróciła do szkoły, jako nauczycielka w-f, pani Alina Szura.

Od września 2003 roku na urlop zdrowotny przeszła pani Wiesława Miłuch, nauczycielka oddziału przedszkolnego. W zastępstwie pani Miłuch, pracę w szkole rozpoczęła pani Małgorzata Romaniak.

Warto przyjrzeć się bliżej życiu szkoły w latach 1999-2004. W ciągu pięciu lat Szkoła Podstawowa w Budziwojowie, stała się placówką o wysokim poziomie wychowawczym i opiekuńczym.

Promowano i wspierano aktywność uczniów poprzez organizowanie cyklicznych imprez takich jak: „Godzina z książką”, „Pokaż co potrafisz”, „Idol”. Uczniowie brali udział w zewnętrznych konkursach: „Zdolny Ślązaczek”, „Oxford”, „Supermózg”.

Organizowano zajęcia pozalekcyjne, systematycznie zwiększając ich ofertę aż do 6 zajęć tygodniowo w roku szkolnym 2003/2004. Od 2001 r. funkcjonuje program „Ferie w szkole”, będący dla dzieci alternatywą na nudę w czasie ferii zimowych.

W szkole odbyły się łącznie 103 konkursy, w tym 23 to konkursy międzyszkolne a 80 szkolne. Duża liczba quizów i turniejów dawała uczniom możliwość odniesienia sukcesu i zaistnienia na tle szkoły i środowiska. Oprócz konkursów odbyły się 82 imprezy i uroczystości szkolne.

Zorganizowano 26 wycieczek. Były to wyjazdy jedno- i kilkudniowe min. do Karpacz, Krakowa, Wrocławia.

W roku szkolnym 2003/2004 działalność rozpoczęła szkolna gazetka „Dzwonek”. Redakcję gazety tworzą uczniowie klas 4-6, pod czujnym okiem opiekunów pani Cecylii Filipowicz i pana Adama Bieleckiego.

Szkoła współpracowała z instytucjami zajmującymi się działalnością publiczną. Kontynuowano i nawiązywano współpracę z instytucjami takimi jak: MDK w Chojnowie i w Legnicy, Komenda Hufca Wrocław Stare Miasto, 88 WDH z Wrocławia, Ośrodek Doradztwa Rolniczego Piotrowicach, Ośrodek SzkolnoWychowawczy w Złotoryi, Ośrodek Zdrowia w Chojnowie, Powiatowa Poradnia Pedagogiczno-Psychologiczna w Chojnowie, Poradnia Pedagogiczno-Psychologiczna nr 1 w Legnicy, Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, Straż Pożarna w Chojnowie, Policja, Szkoła Podstawowa w Brochocinie.

Z inicjatywy dyrektora pana Artura Wiry, w szkole powołano do życia koło „Towarzystwa Przyjaciół Dzieci”. Członkami tej organizacji są nauczyciele i rodzice a jego głównym celem jest działanie dla dobra i rozwoju dzieci.

Aby integrować środowisko nauczycielskie i uczniowskie kontynuowano współpracę z innymi szkołami z terenu gminy. Organizowano warsztaty terapii niekonwencjonalnej, prowadzone przez pracownika Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej nr 1 w Legnicy, kursy dla nauczycieli z terenu gminy, prowadzone przez pracownika DODN w Legnicy.

W szkole powołano i opracowano regulaminy Samorządu Uczniowskiego i Rady Rodziców. Samorząd Uczniowski ustanowił „Medal Słońca”, wyróżnienie dla rodzica, który według dzieci jest wzorem, służy im pomocą i wsparciem. Były to: pani Mariola Kołtuniak (2000r.), pani Alicja Rudziak (2001r.), pani Sylwia Jarzabek (2002r.), pani Krystyna Aleksander (2003r.), pani Renata Bilińska (2004r.).

Drzwi szkoły były i są dla rodziców zawsze otwarte. Mimo to, aby jeszcze bardziej zacieśnić współpracę na linii szkoładom zorganizowano38 lekcji otwartych, czyli takich, na które zapraszani byli właśnie rodzice. Odbyły się 22 spotkania ze specjalistami, na których omawiano problemy dotyczące wychowania i opieki nad dziećmi oraz konsultacje rodziców z nauczycielami. Ponadto pani Cecylia Filipowicz opracowała informator dla rodziców omawiający problem dysleksji, dysgrafii, dysortografii.

Promocja szkoły w środowisku to jeden z ważniejszych elementów jej wizerunku. Nawiązano współpracę z Gazetą Gminną i Panoramą Legnicką, w których zamieszczano artykuły dotyczące życia szkoły. Zorganizowano Gminny Dzień Dziecka, przygotowano dzieci do udziału w Gminnym Święcie Ludowym oraz rocznicy odzyskania niepodległości. Umożliwiono rodzicom udział w radach pedagogicznych, na których omawiano całoroczną pracę szkoły. Zapraszano mieszkańców wsi na uroczystości szkolne.

Szkoła to nie tylko budynek i uczniowie. To także nauczyciele.

Grono pedagogiczne Szkoły Podstawowej w Budziwojowie liczy aktualnie 11 osób. (2004r.) Siedmiu nauczycieli zatrudnionych jest w pełnym wymiarze czasu pracy, czterech w niepełnym ( 8 i 11/18 etatu).

Pracujący w szkole nauczyciele to w 50% kadra posiadająca ponad 20-letni staż pracy. Dziewięciu nauczycieli posiada wykształcenie wyższe z przygotowaniem pedagogicznym. Pięciu nauczycieli ma dodatkowe kwalifikacje uzyskane na studiach podyplomowych.

Mimo dużej różnicy w stażu pracy, nauczyciele tworzą zharmonizowany zespół, w którym panuje empatia i współpraca. Młodzi pedagodzy mogą liczyć na pomoc i wsparcie ze strony doświadczonych kolegów. Nauczyciele stale uzupełniają swoją wiedzę i umiejętności, podnoszą kwalifikacje.

Nauczyciele brali udział w 56 kursach, warsztatach, konferencjach, 29 szkoleniowych Radach Pedagogicznych, 11 lekcjach koleżeńskich.

Powołane zostały zespoły samokształceniowe. Nauczyciele uczestniczyli w lekcjach pokazowych w Szkole Podstawowej nr 20 w Legnicy, Ośrodku Szkolno Wychowawczym w Złotoryi.

Zrealizowano 2 programy edukacyjne i 4 przedsięwzięcia. Na uwagę zasługuje program „Zielone Płuca Europy” organizowany przez Kuratorium Oświaty we Wrocławiu, zrealizowany w szkole pod kierunkiem pani Czesławy Kulbat, za który placówka otrzymała wyróżnienie. Inne programy są w trakcie realizacji. Wzięto udział w 11 programach proponowanych przez instytucje promujące zdrowie i bezpieczeństwo dzieci.

Nauczyciele prowadzą dokładną obserwację oraz analizę potrzeb i możliwości wychowanków. W pracy wykorzystują najnowsze metody dydaktyczne, testy kompetencji opracowane samodzielnie oraz przez Ośrodek Badań Kompetencji w Wałbrzychu i DODN w Legnicy.

Sukcesywnie wzbogacano i reorganizowano bazę szkoły. Zapewniono estetykę sal lekcyjnych i terenu wokół szkoły, poprawiono warunki bhp, zaadoptowano niewykorzystane pomieszczenia w budynku. Ważnym wydarzeniem w życiu szkoły było otwarcie 18 stycznia 2001 sali gimnastycznej.

Ponadto dostosowano główne wejście do szkoły, ze względu na zwiększoną liczbę dzieci, podniesiono standard w toaletach.

Wyposażono i doposażono sale lekcyjne w pomoce i środki dydaktyczne oraz meble.

W tym miejscu na uwagę zasługuje fakt, iż już od 2002 roku w szkole funkcjonuje pracownia komputerowa mająca połączenie z Internetem, której opiekunem jest pan Adam Bielecki. Należy w tym miejscu nadmienić, że pan Adam Bielecki założycielem poczty elektronicznej oraz projektantem i wykonawcą strony internetowej szkoły.

Rok 2005 jest wyjątkowy w historii Szkoły Podstawowej w Budziwojowie. Oprócz zadań, jakie realizuje szkoła, podjęto działania mające na celu wybranie patrona i nadanie Szkole Podstawowej w Budziwojowie jego imienia. Na początku roku szkolnego, poprzez głosowanie, uczniowie, nauczyciele i rodzice, spośród wielu kandydatur, wybrali na patrona szkoły pisarza, poetę a przede wszystkim przyjaciela dzieci, Jana Brzechwę.

By móc godnie nosić imię Jana Brzechwy uczniowie poznawali twórczość oraz biografię przyszłego patrona szkoły. Odbywały się konkursy wiedzy o jego życiu i dokonaniach poetyckich. Finał konkursu „Zostań Brzechwą”, w którym uczniowie mogli spróbować swoich sił jako poeci, miał miejsce na łamach szkolnej gazetki, gdzie jego uczestnicy mogli odnaleźć swoje wiersze. W klasach wykonano gazetki ścienne, zawierające elementy biograficzne i przykłady twórczości poety. Utworom Jana Brzechwy poświęcone były cykliczne imprezy szkolne takie jak: „Godzina z książką”, „Idol”, obchody „Międzynarodowego Dnia Książki Dziecięcej”, warsztaty plastyczne, przedstawienia teatralne na motywach utworów Jana Brzechwy itp.

Uwieńczeniem całorocznej pracy będzie nadanie w czerwcu 2005 roku, Szkole Podstawowej w Budziwojowie, imienia Jana Brzechwy.

 

Szkoła to miejsce, w którym dzieci spędzają znaczną część swojego życia. Ona jest bardzo często jego nauczycielką, wskazującą wartości i prawdy, jakim należy się w nim życiu, kierować.

Szkoła Podstawowa w Budziwojowie to właśnie takie miejsce. W jej murach uczniowie byli i obecni zawsze mogą szukać pomocy i wsparcia. To ona zapewnia dzieciom poczucie bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego, w niej uczniowie mogą obnosić sukcesy a także otrzeć łzy porażki.

Szkoła to także nauczyciele, jej pracownicy i rodzice. Ludzie, którzy poświęcają swój czas, wiedzę i umiejętności temu miejscu. Ta właśnie szkoła i Ci ludzie pozostaną w sercach i pamięci uczniów na zawsze.